Zamanın
yanlışlığı üzerine söylenmiş hiçbirşeyler masalı.Hep bir
önde yada hep bir arkada kalıyor.Adımları denk getirememekten
gölgelerimiz eşitlenemiyor. Yok yere hızlanıp yavaşlıyoruz.
Çok adama koşup yetişebiliyorum da bazılarında bir düzensizlik almış gidiyor. Karışırken yollar ben tanıdık sokaklar umuduyla sağa sola sapıyorum.belki de en büyük aptallık oluyor tanıdık sokaklar umudu. Belki de yanlış zamandan çok yanlış mekanlardır sorun. Suç mekanlarındır. Farklı bir hayatta olsaydı belki olmazdı yine ama tanıdık sokaklar bulurdum.Bağdaştırıp seninle,birlikte sapardık batıdan doğuya,kuzeyden güneye. Derken derken kendimizi avuturken buldum bizi. Yanlış zamanlar,yanlış yerler derken yanlış kişiler olmuşuz. Farkılaştırmışız,ötekileştirmişiz kendimizi.Ben varım,sen varsın,biz varız. Biz yokuz.Onlar var,sen varsın,ben varım. Hani ötekileştirdik ya kendimizi.Onlar giriverdi yavaştan hayatımızın koynuna.Sıfatları önemsiz derken bile hayatındaki her insanın adını soyadı verebilirim birer birer. İsmin zihni tecavüz hali. Dedim ya bizden çok onlar vardı hep. Meşgul olduğumuz zamanlarda konuşmaya çalıştık. Müsait olmayan duraklarda inmek istedik. Her birşeyde ''daha ne kadar ileri gidebilirim acaba?'' diye düşündükçe ipin ucunu kaçırdım hep ben. Ama yinede hiç öğrenemedim daha ne kadar ileri gidebileceğimi. Çünkü hep kaçan ipin ucun arkasından koşup yakaladım.
Gel zaman git zaman birbirimizin hayatlarına boşrol verdiler bizi sandık. Sonra terfiimiz düşürüldü.İsimilreimiz silindi listelerden. Geceleri uyumak için kullandırdım elimde olsaydı. Her biyolojik saatin hakkıydı oysa dimi rakının ertesinde sızmak? Vurduk kadehi masaya,ben dedim artık gideyim;dedi artık bu konudan hiç bahsetmeyelim. İşte öyle olduğu için sonra biz ayrı ayrı ayaklarla yola çıktık.
Çok adama koşup yetişebiliyorum da bazılarında bir düzensizlik almış gidiyor. Karışırken yollar ben tanıdık sokaklar umuduyla sağa sola sapıyorum.belki de en büyük aptallık oluyor tanıdık sokaklar umudu. Belki de yanlış zamandan çok yanlış mekanlardır sorun. Suç mekanlarındır. Farklı bir hayatta olsaydı belki olmazdı yine ama tanıdık sokaklar bulurdum.Bağdaştırıp seninle,birlikte sapardık batıdan doğuya,kuzeyden güneye. Derken derken kendimizi avuturken buldum bizi. Yanlış zamanlar,yanlış yerler derken yanlış kişiler olmuşuz. Farkılaştırmışız,ötekileştirmişiz kendimizi.Ben varım,sen varsın,biz varız. Biz yokuz.Onlar var,sen varsın,ben varım. Hani ötekileştirdik ya kendimizi.Onlar giriverdi yavaştan hayatımızın koynuna.Sıfatları önemsiz derken bile hayatındaki her insanın adını soyadı verebilirim birer birer. İsmin zihni tecavüz hali. Dedim ya bizden çok onlar vardı hep. Meşgul olduğumuz zamanlarda konuşmaya çalıştık. Müsait olmayan duraklarda inmek istedik. Her birşeyde ''daha ne kadar ileri gidebilirim acaba?'' diye düşündükçe ipin ucunu kaçırdım hep ben. Ama yinede hiç öğrenemedim daha ne kadar ileri gidebileceğimi. Çünkü hep kaçan ipin ucun arkasından koşup yakaladım.
Gel zaman git zaman birbirimizin hayatlarına boşrol verdiler bizi sandık. Sonra terfiimiz düşürüldü.İsimilreimiz silindi listelerden. Geceleri uyumak için kullandırdım elimde olsaydı. Her biyolojik saatin hakkıydı oysa dimi rakının ertesinde sızmak? Vurduk kadehi masaya,ben dedim artık gideyim;dedi artık bu konudan hiç bahsetmeyelim. İşte öyle olduğu için sonra biz ayrı ayrı ayaklarla yola çıktık.